فصل دوم صفحه سوم

حدود يکهفته پايين آمدن از تخت جز در موارد معدود براي هري قدغن شده بود. تمام کوشش هاي هري براي سر در آوردن از افسون رويا بي نتيجه ماند .  هيچکس حاضر نبود در اين مورد چيزي به هري بگويد.در اين مدت هرميون و رون براي ديدن او مي آمدند و از آنچه در تابستان برايشان رخ داده بود صحبت ميکردند.در مدتي که هري بيهوش بوده هرميون و چارلي براي در جريان قرار دادن دورسلي ها از بيماري هري و جمع آوري وسايلش به پريوت درايو رفته بودند.

نه تنها هيچ برخوردي پيش نيامده بود بلکه دورسلي ها موافقت کرده بودند هري بقيه تابستان را  در بارو بماند.هري دو دليل براي اين برخورد آنها سراغ داشت: اول قدرت خاص هرميون در رام کردن دورسلي ها که هري در اولين برخورد هرميون و خاله پتونيا ديده بود.دوم بيماري هري که مطمئن بود دورسلي ها ترجيح ميدهند اين دردسر را از سرشان رفع کنند.

به هر حال حالا هري اينجا بود و اگر اين را لطف بيماري هم مي دانست مي توانست باقي تابستان را نزد  دوستانش بگذراند.هري به تدريج تمام نيروي از دست رفته اش را به دست آورده و سردردهايش فروکش کرده بود. روزهاي بسيار خوبي را در کنار دوستانش مي گذراند.گهگاه به آنچه در نيمه شب در منزل دورسلي ها ديده بود مي انديشيد. نمي توانست بخودش بقبولاند که فقط  يک خواب بوده است.ناخودآگاه همه چيز را مربوط به جعبه ميدانست.

هري از خلال پنجره به افق خيره مانده بود گويي در دور دست به دنبال دو نفر ميگشت که قدم زنان از کنار درختان بگذرند و محو شوند دو نفري که به تازگي فرصت ديدارشان را از دست داده بود.

_به چي فکر مي کردي؟

اين صداي هرميون بود. هري برگشت و لبخندي زد.درست نمي دانست آيا بايد در مورد رويايش به او چيزي بگويد يا نه.

هرميون گفت : در زدم ولي انگار متوجه نشدي.هري چيزي هست که مي خواستم در موردش ازت سوال کنم.

وقتي براي برداشتن وسايل تو به پريت درايو رفتيم در منزل دورسلي ها يعني دقيقا در اتاقت چيزي بود که....منظورم اون جعبه بي دره... خوب تو هيچ وقت در مورد اون چيزي نگفته بودي. من فکر کردم....

هري تازه به ياد جعبه افتاد با هراس گفت: تو اونو برداشتي ؟درسته؟

هرميون با کلمات بريده اي گفت: خوب....آره....اون يه جعبه بي در بود يه جعبه بي در چطور مي تونست مال موگل ها باشه؟

هري نفس آسوده اي کشيد وگفت:چند وقت پيش اونو تو اتاق زير شيرواني دورسلي ها پيدا کردم.

بعد در حاليکه جعبه را از درون چمدانش بيرون مي آورد گفت:خوب من دقيقا نمي دونم اون چيه فقط....

هري دستش را روي لوح کشيد عبارت جيمز ولي لي پاتر دوباره روي آن نقش بست. هرميون جيغ کوتاهي کشيد و با وجد کفت: پس اين واقعا يک جعبه بي دره! خيلي در موردش خونده بودم ولي هيچ وقت يکي از اينها رو با چشم خودم نديده بودم.هري درش کو ؟ چطوري درش رو باز ميکني؟

درست در همين موقع رون وارد اتاق شد.

با بد اخلاقي کنار هرميون نشست وگفت:فرد وجرج شورشو در آوردن. ميدوني الان چه بلايي سر من آوردن؟  رفتم وسط آشپزخانه ايستاده ام و مامان ازم مي پرسه: رون ويزلي چرا لباس نپوشيدي؟ نگاه کردم مي بينم با لباس زير وسط آشپزخانه ايستادم .آخر سر معلوم شد فرد وجرج با طلسم غيب کن کاري کردن که هر چند دقيقه يک بار لباسهام به تنم غيب ميشه.

هري خنديد وگفت: خوب تو چي کار کردي ؟

_مجبورشون کردم طلسمو باطل کنم.

بعد در حاليکه با ترديد به لباسهايش مي نگريست گفت: شما الان تن من لباس مي بينيد اين طور نيست؟

هرميون لبخند زد وگفت : آره نگران نباش ببين اين همون جعبه است.هموني که برات تعريف کردم. رون با احتياط جعبه را از هري گرفت گويي مي ترسيد جعبه در دستش منفجر شود.عبارت روي لوح داشت ناپديد ميشد. بعد با لحن مشکوکي گفت : درش؟ اين که در نداره؟ وبعد دوباره به ارزيابي جعبه پرداخت.

هرميون گفت:هري ميدوني اين جعبه چقدر ارزش داره؟تعداد اين جعبه ها از تعداد انگشتان دست تو کمتره!

رون پرسيد: چطوري بازش مي کني ؟

هرمين با شوق گفت : آره هري بازش کن.

_من نمي تونم يعني اصلا نمي دونم چطوري باز ميشه.

هري احساس کرد چهره هرميون درهم رفت اول اخم کرد و بعد انگار مشغول فکر کردن شد.

رون پرسيد: اين جعبه را چطوري پيدا کردي؟ يعني منظورم اينه که بعد از اين همه سال...

هرميون وسط حرفش پريد.

_ باز کردن اين جعبه ها روشهاي مختلفي داره که معمولا هر دارنده اي براي باز کردن اون روش خاصي را انتخاب ميکنه.روشهايي مثل اسم رمز ولي بعضي از جعبه ها فقط توسط افراد خاصي باز ميشوند جعبه ها هويت افراد تشخيص مي دهند.

رون پرسيد: تا حالا اسم رمزي رو امتحان کردي؟

هري چيزي نداشت بگويد: نه ...من.....

هرميون گفت خوب امتحان کن. براي شروع شاخدار چطوره؟

رون لبخند زد:دوک عسلي بهتره.

هرميون با چشم غره گفت: اسم خودت از همه چيز بهتره.

هري گفت :صبر کنيد بايد امتحان کنيم.

تقريبا تمام بعد از ظهر اسم هاي رمز مختلف را امتحان کردند. بي فايده بود.هرسه خسته بودند.

 رون پرسيد : نميشه وادارش کني باز بشه يا حداقل درش رو نشون بده؟ هرميون هيچ وردي براي وادار کردنش وجود نداره؟

هرميون قاطعانه گفت: هيچي! هيچ ورد يا قدرتي نميتونه اونو وادار کنه اسرارش رو به غريبه ها نشون بده.

رون گفت: ولي هري که غريبه نيست.

_ باشه ولي هري صاحب واقعي اون نيست.ممکنه جعبه درش را فقط براي صاحبان اصلي اش باز کند.

رون گفت: صاحبان اصلي اون پدر و مادر هري هستند که....

رون حرفش را ادامه نداد ولي هري به سردي گفت: که حالا مرده اند. واين به اين معنيه در اين جعبه هيچ وقت باز نميشه ! درسته؟

رون که از حرفش پشيمان بود چيزي نگفت ولي هرميون گفت : نه هري. من فقط گفتم ممکنه. هنوز روش هاي زيادي مونده به علاوه هنوز اسمهاي زيادي هست که مي تونه اسم رمز جعبه باشه.

عبارت روي لوح محو شده بود دستش را روي لوح کشيد . جيمز و لي لي پاتر نقش بست.

رون گفت: بهتره فعلا فراموشش کنيم بياين بريم پايين . شام تا به حال حاضر شده. بعدا راهي براي باز کردنش پيدا مي کنيم.

هرميون گفت : آره بعدا شايد چيزهاي بهتري به ذهنمون برسه.

هري جعبه را روي ميز گذاشت و همراه آندو اتاق را ترک کرد ولي قبل از اينکه در پاگرد بچرخد چيز تازه اي به ذهنش رسيد با سرعت به اتاق برگشت رون و هرميون هم که تعجب کرده بودند دنبالش  دويدند .

هري خود را به جعبه رساند.

رون پرسيد: چي شده هري؟

_يک اسم .....که هنوز امتحان نکرديم     

هري دستش را روي جعبه گذاشت وگفت: ولدمورت .

جعبه زير دست هري لرزيد.چشمان هري درخشيد.

_ بازشو .بازشو ديگه. ولي جعبه باز نشد. رون باخشم بازوي هري را کشيد وگفت: ديگه تمومش کنيد بريم پايين.

 يک هفته گذشت. جعبه هري موضوع اول تمام بحث ها شده بود.حالا  باز کردن جعبه به صورت يک فعاليت همگاني در آمده بود هرکس پيشنهادي مي داد و روش تازه اي را امتحان مي کرد ولي در نهايت هيچکدام به نتيجه نرسيد.

هري جعبه را به چمدانش باز گردانده بود. اگر اين رازي بود که پدر و مادرش مايل نبودند هيچکس حتي هري بداند او هم اصراري نداشت به آن دسترسي پيدا کند. با اين حال از اينکه بعد از سالها چيزي را بدست آورده بود که که خاطرات و اسرار پدر و مادرش را به خوبي حفظ کرده بودخوشحال بود.

به ياد جمله خاله اش افتاد : شايد يک روز بتوني بازش کني

معلوم بود خاله اش هم ناکام مانده در عوض شايد هري يک روز ميتوانست ......